De appel valt soms ver van de boom
De rook die uit de sigaret van de buschauffeur komt, stoort mij mateloos want ik zit net achter hem in de bus, maar durf er niets van te zeggen. Op zulke momenten vind ik mezelf het meest irritant, omdat ik het niet durf te zeggen. Mijn vriendin Ida die naast mij zit en voor het eerst in Turkije is, valt de rook niet eens op. Ze is in alle stilte aan het genieten van het uitzicht. “Wat heb je een mooi land” , zegt ze. “Het is ook jou land, het is toch onze wereld”, zeg ik. We zijn op weg naar Kirsehir, mijn geboortestad. “Waar ligt Kirsehir eigenlijk?” “Een klein plaatsje dichtbij Nevsehir”. “En waar ligt dat?” “Dat ligt in het gebied Capadokya, dat ligt een uur rijden van ons vandaan in Anatolie”, zeg ik.
MEER...