Karsu in het SJU Huis op 12 december 2009
Jos Schuring
Het is een frêle meisje dat achter de piano kruipt tijdens een showcase op de Dag van de Wereldmuziek in Utrecht. In het SJU Huis zien zo’n 100 mensen ‘uit het vak’ het grote talent Karsu Dönmez dat begeleid wordt door een al even jong ogend meisje op viool. Karsu opent met een eigen nummer. Aan haar pianospel hoor je goed dat ze klassiek geschoold is, terwijl ze haar stem soms prachtig kan forceren als was ze een geroutineerde jazzdiva. Een volgend nummer kondigt ze aan als een Azerbeidjaans liedje over uit elkaar gaan. Na fraai piano/vioolduet als intro zingt ze dramatisch en subtiel om daarna weer een eigen nummer te zingen over meisjes die vroeg dood gaan. ‘Mijn moeder houdt niet van dit liedje’, zegt ze. Het is wederom een gedragen nummer, maar dankzij haar intense voordracht houdt Dönmez de aandacht moeiteloos vast. Ondanks haar jonge leeftijd weet ze met haar spel en zang een verhaal te vertellen dat van het begin tot het einde blijft boeien. De performance van Dönmez overtuigt vooral door het enorme lef waarmee de jonge zangeres zich presenteert, zonder dat dit op enig moment irritatie oproept of een maniertje wordt. Dat is knap. Enkele maanden geleden zag ik haar optreden met de Turks/Canadese muzikant Mercan Dede en ook daarbij bewoog de jonge zangeres met zichtbaar gemak op het podium in een totaal andere setting dan het miniconcert in het SJU Huis. Haar talent is onmiskenbaar.
Rojin: Koerdische etno pop
Rojin betekent zowel ‘zon’ als ‘licht’. “Net als de indianen geven Koerden hun kinderen graag poëtische namen die te maken hebben met de natuur”, legt de Koerdische zangeres Rojin uit. “Namen als rivier, jager, gazelle. Want veel Koerden zijn traditioneel en leven nog dicht bij de natuur.
In haar muziek komt die poëtische traditie ook tot uitdrukking. Zoals op haar eerste album uit 2000. Rojin schrijft veel teksten zelf en componeert ook de muziek. “Vooral heel vroeg in de ochtend of ’s avonds laat. Het liefst als het echt stil is om me heen”. In haar songs stelt de populaire zangeres problemen van de Turkse cultuur aan de orde. “Onder meer over vrouwen, gevoelens en liefde. Aangezien het leven in Turkije zwaar is, is de liefde ook moeilijk. Vooral als je Koerdisch bent, als je naam Rojin is, is het leven niet gemakkelijk”.
De basis voor haar muziek werd gelegd op de conservatoria in de zuidoostelijke stad Adana, waar ze opgroeide, en in de hoofdstad Ankara. Rojin zingt en schrijft zowel in Turks als in Koerdisch. Ze typeert haar muziek als etno pop - met traditionele Koerdische instrumenten als de langhalsluit, de rebab, een tweesnarig strijkinstrument, de davul-trom - en haar vocale stijl als een fusion van nieuw en klassiek.
Een voorkeur voor songs in Koerdisch of Turks wil ze niet uitspreken. “Dat is net zo moeilijk als kinderen vragen of ze meer van hun vader of hun moeder houden. Ik houd van beide talen”.De Turkse staatsideologie heeft het bestaan van de Koerdische taal en cultuur lang ontkend. In 2003 arresteerde de politie haar, omdat ze een folk-song in het Koerdisch had gezongen tijdens het Dogu Beyazit festival. Begin 2009 opende de regering een tv-kanaal TRT-6 dat alleen maar in het Koerdisch uitzendt. “Ik vond het een goed initiatief”, zegt Rojin. “Daarom deed ik mee met mijn eigen programma. Maar omdat ik gecensureerd werd en werd behandeld als een potentiële crimineel heb ik de samenwerking verbroken”.
http://www.rojinrojin.com/yeni/default.asp
Marc Guillet
Foto: Slawomira Kozieniec
Serkan Çağrı: Nooit honger als je klarinet speelt
Serkan Çağrı: Nooit honger als je klarinet speelt
“Natuurlijk werd ik muzikant.”, zegt Serkan Çağrı, geboren in een muzikaal nest als zoon van naar Turkije geëmigreerde ouders, vlakbij de Griekse en Bulgaarse grens. “Mijn ouders maakten instrumenten, mijn vader speelde klarinet. Bij ons thuis waren meer muziekinstrumenten te vinden dan speelgoed,” vertelt de inmiddels wereldberoemde klarinettist lachend. “Mijn eerste speelgoed was zelfs een klarinet! Dit instrument was bepalend in onze streek. We hebben er zelfs een gezegde over: als je klarinet kunt spelen, zul je nooit honger hebben.”
De Serkan Çağrı klarinet
Serkan Çağrı bespeelt de klarinet niet alleen vaardig, hij publiceerde er ook over. Zijn boek ‘Techniques of performing G clarinet’ is te vinden in muziekwinkels. “Ik ontdekte dat alle Turkse klarinettisten de G-klarinet bespeelden, terwijl de F-noot hierbij een probleem vormde. Daarom heb ik een concept ter verbetering bedacht.” De G-klarinet wordt voornamelijk gebruikt voor Turkse en Griekse folkmuziek. Çağrı zette zijn verbetering ervan door, en heeft nu als eerste klarinettist ter wereld een eigen klarinetmodel: het Serkan Çağrı Model.
Het Balkan jazz project
Een van zijn vele muzikale projecten gaat over Balkan jazz waarin Çağrı samenwerkt met de Bulgaarse zangeres Yildiz Ibrahimova, die bekend staat als stemkunstenares. “Zij is de enige zangeres die met haar stem het geluid van de klarinet kan imiteren,” vertelt Çağrı over hun samenwerking. “Ze is heel bekend, en ik bewonderde haar al langer. Ik heb contact met haar gezocht in verband met een albumopname. Sindsdien werken we regelmatig samen.” Hieronder is een video te zien van een gezamenlijk optreden onder de noemer Orient Express Live.
Irene Koot
Şevval Sam: “Diversiteit is onze rijkdom”
Şevval Sam: “Diversiteit is onze rijkdom”
Ze is in Istanbul geboren, en zingt in maar liefst tien verschillende talen: Şevval Sam, de 37-jarige dochter van de beroemde Turkse zangeres Leman Sam. Ze zingt, schrijft, acteert en presenteert. “Ik ben geen persoonlijkheid uit de bladen, dat wil ik niet zijn. Als ik teveel praat, kun je me niet meer horen. Ik kijk zelf bijna geen televisie, ik wil geen lege dingen zien. Daarom doe ik ook niet mee aan elk willekeurig televisieprogramma, maar treed ik enkel op in serieuze programma’s.” Het publiek waardeert dat. “Ze houden van mijn moeder, en ze vertrouwen mij,” zegt ze met een oprechte blik in haar zeekleurige ogen.
Wellicht is dat ook de reden dat Şevval Sam in net zoveel talen als stijlen succesvol is, van klassiek tot volks- en popmuziek. “Soms verwar ik mensen met verschillende muziekstijlen. Op mijn debuutalbum zong ik klassieke Turkse liederen, op mijn tweede cd Istanbul Secrets werkte ik samen met internationale artiesten en zong ik in het Engels, Frans en Turks. Deze mix vind ik erg interessant, ik kan mijn persoonlijkheid zowel in Turkse als Palestijnse liederen of Joodse slaapliedjes stoppen. Ik zie muziek als een manier om mensen met elkaar te verbinden. Voor mij is muziek net als acteren: alsof ik een andere jurk aantrek. Mensen zijn dat gaan begrijpen.”
Voor Turkey Now! komt ze in april voor het eerst naar Nederland. Vorig jaar heeft ze in België opgetreden, in Gent. “In de zaal waren zowel Belgen als Turken aanwezig, toen ik een Armeens nummer startte, kreeg ik een reactie uit de zaal van iemand die enkel Turkse nummers wilde horen. Ik zei hem dat hij dan beter kon weggaan, omdat ik nog meer Armeense nummers wilde doen. Uiteindelijk hebben we wel vier uur daar opgetreden. Er bestaan zoveel mooie liederen, dat ik moeite heb mijn concerten te beëindigen!”
Şevval Sam komt in april naar Nederland, om Turkey Now! af te sluiten met een concert in De Meervaart.
Irene Koot
Modeshow Willem de Kooning Academy met Hatice Gökçe
De Bijenkorf organiseert in samenwerking met de Willem de Kooning Academy, Zadkine College en Kosmopolis Rotterdam een modeshow met werk van studenten. Willem de Kooning Academy heeft in het kader van het Turkey Now Festival de Turkse ontwerper Hatice Gökçe gevraagd om samen met een groep speciaal geselecteerde studenten te werken aan een speciale collectie. Deze collectie wordt op beide dagen in een spetterende modeshow getoond. De modeshow wordt op zaterdag muzikaal opgeluisterd door enkele muzikanten die optreden tijdens het festival.
Bijenkorf (Rotterdam), vrijdag 19 maart 2010 vanaf 18.30 uur, zaterdag 20 maart 2010 vanaf 13.00 uur. Toegang gratis
Het modeproject en de modeshow zijn een initiatief van Kosmopolis Rotterdam.
Fototentoonstellingen Otto Snoek & Robert de Hartogh
De komst van economische migranten uit Turkije naar Nederland en de relaties die sindsdien zijn ontstaan met Duitsland, Turkije en andere landen, vormen het thema van deze dubbeltentoonstelling van Kosmopolis Rotterdam en het Historisch Museum. Het museum selecteerde werk van fotograaf Robert de Hartogh. Hij fotografeerde in de jaren zestig als een van de eersten de werk- en woonomstandigheden, gezinshereniging en inburgering van Turkse gastarbeiders. Otto Snoek maakte in opdracht van Kosmopolis Rotterdam vijftien beeldverhalen van ondernemers, kunstenaars en managers in Rotterdam, het Ruhrgebied en Istanbul. Zij hebben allemaal een Turkse achtergrond en hun leven speelt zich af in een veel groter netwerk dan geboortegrond en woonplaats. NRC-correspondent Steven Adolf schrijft de portretteksten.
De tentoonstelling van Otto Snoek is in Afrikaanderpark. De tentoonstelling van Robert de Hartogh is in ’t Gemaal. ´t Gemaal is geopend woensdag t/m zaterdag van 11.00 tot 17.00 uur.
Productie van Kosmopolis Rotterdam.
Lezend spelen: het huis van de stilte door culturen en tijden heen
Schuif aan tafel bij Frans-Willem Korsten, hoogleraar Literatuur & Samenleving van de Erasmus Universiteit en acteurs uit Het huis van de stilte van Onafhankelijk Toneel.
Tijdens deze bijeenkomst wordt het boek Het huis van de stilte van Orhan Pamuk besproken samen met een groep van ca. 12 sleutelfiguren uit o.a. de Turkse gemeenschap die tijdens twee eerdere bijeenkomsten samen met Frans-Willem Korsten het boek hebben doorgenomen. Dit leesproject is een samenwerking tussen Kosmopolis Rotterdam en O.T. Theater. Huub Laurens maakt een filmverslag van het project. De lezers, hun vrienden en bezoekers van de bijeenkomst kunnen met € 2,50 korting naar de voorstelling Het huis van de stilte in het O.T. Theater op za 20 (premiere), wo 24 , do 25 of vr 26 februari.
Gemaal (Rotterdam), De Orangerie, zondag 14 februari 2010, 17.00 – 19.00 uur, toegang gratis, wel reserveren via 010 4177422 of
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Karsu Dönmez
Multitalent is meer dan de Turkse Nora Jones
Haar stormachtige carrière begon in het restaurant van haar ouders in Amsterdam, waar zij zong en piano speelde. Inmiddels trad ze twee keer op in de befaamde Carnegie Hall in New York. Karsu Dönmez is als kind al gefascineerd door pianomuziek. Na het behalen van het havodiploma doet ze een jazzopleiding in Amsterdam, met als hoofdvakken piano en zang. Van niemand minder dan zangeres Esra Dalfidan, een bekende naam in de jazzwereld, krijgt ze gedurende drie jaar zangles. Karsu is al vergeleken met Nora Jones. Maar zij is eigenzinnig verder gegaan. Ze schrijft en componeert haar eigen nummers en werkt momenteel aan een album, dat een jazzy en bluesy karakter krijgt. Op een verrassende manier weet Karsu blues, fado, jazz en funk samen te smelten in haar liedjes. Haar pianospel gaat moeiteloos over van klassiek naar jazz en oosterse klanken. Karsu zingt ook Turkse liedjes. Met de klaagliederen en lange uithalen bezorgt ze haar toehoorders regelmatig kippenvel.
LET OP: Het concert op 25 februari in het Muziekgebouw is uitverkocht, maar er is een try-out in Paradiso op woensdag 24 februari in Paradiso. Kaarten kosten 15 euro en zijn verkrrijgbaar via (www.paradiso.nl) en Restaurant Kilim (www.kilim.nl).
Stichting Mystiek presenteert dit concert in Turkey Now.
Erman Dirikcan Trio
Sterke fusionjazz is het handelsmerk van het Erman Dirikcan Trio. Gitarist Dirikcan speelt een fretloze gitaar en maakt gebruik van de nodige elektronica. Toch maakt het trio ontspannen muziek zonder saai te worden. De muziek kan lekker rocken en ook funk behoort tot hun klankenpalet. De veelzijdigheid en de beheersing van de instrumentalisten maken dit trio tot een interessante jonge honden groep die experiment koppelt aan toegankelijkheid. Erman Dirikcan speelt gitaar en deelt het podium met Benedik Kiss op bas en Tuur Moens op slagwerk.
Darbuka Düm!
Familieconcert met Esra Dalfidan en het Kennemer Jeugd Orkest
Zangeres Esra neemt je in Darbuka Dum! van de Amsterdamse Turkse componist Selim Dogru, mee op een muzikale reis door Turkije. Esra is op vakantie in Antalya en wordt ’s nachts wakker door een vreemd geluid. Is het echt of hoort ze dit in haar droom? Zij gaat haar bed uit het geluid achterna. Uren lang is ze op zoek. Net voor de zonsopgang vindt zij het geluid midden in het bos. Het komt van een man met zwart lang haar die een magische trommel bespeelt: de darbuka. Maar zodra de man haar ziet stopt hij met spelen. Esra was helemaal opgegaan in zijn spel. Ze kon niet bewegen, niet praten, nee zelfs niet meer denken. En plots is de man verdwenen. Sinds die nacht is Esra op zoek naar de man. Om te luisteren naar zijn muziek. Zij vraagt iedereen en zoekt in elke hoek, daarvoor doorkruist ze Turkije en doet ook Istanbul aan, maar ze vindt hem niet. Zij geeft niet op en gaat op reis: naar China, Afrika en Australië en eindigt in een Nederlandse concertzaal.
De Klankspeeltuin van het Muziekgebouw aan het IJ organiseert met musici uit het programma de voorafgaande weken workshops Darbuka voor basisschoolleerlingen
Tombaz - Café Chantant
Tango uit Istanbul
Turkse tango? Het bestaat. Tombaz werd opgericht door het echtpaar Emirhan Tuga en Meral Ari-Tuga. Tombaz neemt u mee naar het Istanbul van de jaren dertig, de tijd waarin Atatürk zijn fundament legde voor het moderne Turkije. Tombaz blaast nieuw leven in diverse oude bijna vergeten muziekstijlen. Tombaz brengt ontroerende en melodieuze tango’s, maar ook cabareteske canto’s, operettenummers en vrolijke liedjes over vrouwen die flink wat liters alcohol aan kunnen. De liedjes worden omlijst door gedichten, sketches en dans. Tombaz presenteert het programma in een losse, informele sfeer. Het gezelschap bestaat uit zeven musici van Turkse en Nederlandse afkomst.
Fidan
Ritmische, energieke, sensitieve jazz
Fidan is een kwintet rond de Turks-Duitse zangeres Esra Dalfidan. Esra was in Duitsland actief met muziektherapie totdat zij in 2001 voor een zangstudie naar Nederland kwam. Twee jaar geleden studeerde ze af aan het Amsterdams Conservatorium. Haar stem en jazzy composities zijn energiek, ritmisch, sensitief en bevatten een hoogst aangename mix van Turkse, Europese en Amerikaanse invloeden. Met Fidan verovert ze thans de Nederlandse jazzwereld. Ze werkt met muzikanten Franz von Chossy op piano, Tomas Merlo op contrabas, drummer Uli Genenger. De bekende klarinettist Tobias Klein speelt klarinet, saxofoon. Esra zingt en bespeelt elektronica.Sevval Sam & Ensemble
Poëtische songs Anatolië, Istanbul en de regio rond de Zwarte Zee.
Slotconcert Turkey Now! 2010: Sevval Sam
Na een korte carrière als actrice, neemt Sevval Sam haar debuut Sek op in 2006. Met de gepassioneerd gezongen klassieke Turkse liederen heeft ze direct groot succes. Op haar tweede cd Istanbul Secret's werkt ze samen met internationale muzikanten als Rob Garza, Benjamin Escoriza en Radio Tarifa. Sevval Sam zette haar succes voort ook met liederen uit de gevarieerde volksmuziek en is zonder enige twijfel een van de populairste Turkse zangeressen van het moment. In 2007 kreeg ze de prijs van beste zangeres van de Yildiz Universiteit in Istanbul. Haar laatste soloalbum Karadeniz (Zwarte Zee) is opgedragen aan Kazim Koyuncu. Onlangs werkte ze met andere groten als Sezen Aksu, Ajda Pekkan en Funda Arar mee aan het cd-project Güldünya Sarkilari, met als doel huiselijk geweld tegen vrouwen onder de aandacht te brengen. In Turkey Now 2010 brengt Sevval Sam een gevarieerd programma van poëtische songs uit Anatolië, Istanbul en de regio rond de Zwarte Zee.
Lees hier een interview met Sevval Sam
Wrong Rosary (Uzak ihtimal)
Prachtig onthaast sfeerbeeld van meltingpot Istanbul
Muezzin Musa wordt verliefd op zijn buurvrouw, de katholieke verpleegster Clara. Het verhaal wordt nog uitzonderlijker als Musa Yakup ontmoet, die ook een band met Clara blijkt te hebben. Rustig, in een aangenaam ritme en met oog voor detail schildert de film diverse ongewone personages. Je ziet een prachtig sfeerbeeld van de meltingpot die Istanbul zowel in cultureel als in religieus opzicht is. De ontmoeting tussen het Christendom en Islam wordt fraai belicht zonder dat dit een overheersend thema wordt. Dit sterke debuut van Mahmut Fazil Coskun valt enorm op tussen de vele aanstormende cineasten uit Turkije. Uzak ihtimal (2009) is een onthaast, eenvoudig verhaal met veel aandacht voor de details van het alledaagse leven van een eenzame man. Niet voor niets is Coskun de eerste Turkse regisseur die de Tiger Award heeft gewonnen van het Internationaal Filmfestival Rotterdam.Engels ondertiteld
O.T. Theater- Het huis van de stilte
Naar de gelijknamige roman van Nobelprijswinnar Orhan Pamuk
Op meeslepende wijze schetst de Turkse schrijver Pamuk de twijfels en ideologische verwarring in zijn land gedurende de roerige jaren tachtig, waarin het land een balans probeert te vinden tussen westerse en oosterse waarden, tussen nationalisme en linkse ideologieën. Drie kleinkinderen brengen ieder jaar hun vakantie door bij hun grootmoeder Fatma. Dan kruisen hun wegen zich met die van Hasan, de zoon van een buitenechtelijk kind van Fatma’s inmiddels overleden man. Hasan sluit zich aan bij de nationalistische jeugdbeweging, omdat hij zich niet kan vinden in de wereld van westerse waarden, waarin de kleinkinderen van Fatma zich juist zo thuis voelen. Het komt tot een noodlottige ontknoping.Met o.a. Mustafa Duygulu, Marlies Heuer, Sadettin Kirmiziyüz en Bert Luppes.
Kijk voor meer speeldata op de website van O.T. Theater: www.ot-rotterdam.nl
Oyun Atölyesi – Testosteron
Maffia-achtig toneelstuk met Tarantino-trekjes
Hilarisch verhaal waarin het testosteronpeil van zeven mannen tot grote hoogte stijgt. Oorzaak is de vrouw van één van hen. Na afloop van haar bruiloft verzamelen de mannen zich in het café en daar blijkt dat er nog wat rekeningen vereffend moeten worden. Beschuldigingen en bekentenissen volgen elkaar in hoog tempo op. De machtsverhoudingen kantelen voortdurend. Langzaam krijg je als toeschouwer grip op de onderlinge relaties. De toneelvoorstelling kent een maffia-achtige setting in Quentin Tarantino-sfeer. Testosteron voelt aan als een achtbaanrit. Sterk spel en veel snelle grappen kenmerken deze thrillerachtige, intelligente komedie.Turks gesproken met Nederlandse boventitels. Productie van Stadsschouwburg Utrecht.
Theater Rast – Eleni en Roos
Eigentijds drama van Şaban Ol tegen achtergrond van Grieks-Turks conflict
Twee jeugdvriendinnen, Eleni en Roos, beide voormalig variété artiest, zijn genoodzaakt hun huis in de oudste wijk van Istanbul te verkopen. Terwijl ze hun overwegingen doornemen, praten ze over ouderdom, dementie, euthanasie, seks en mannen. Langzamerhand komen onthullingen over hun gezamenlijke verleden naar boven drijven die ze niet van elkaar wisten. Er begint een kat en muisspel over de waarheid en leugens tussen deze twee dames. Deze nieuwe toneeltekst van Şaban Ol die de productie ook regisseert, speelt zich af tegen de achtergrond van de etnische conflicten tussen Grieken en Turken in het Istanbul van vijftig jaar geleden toen vele Grieken de stad ontvluchtten.
Türkü Bar: Rojin
Koerdische etnische muziek, maar geen purisme
Als Koerdische, afkomstig uit Adana, had Rojin bepaald geen rijke jeugd. Ze was vastbesloten haar artistieke talent te ontwikkelen en vrij snel na het afronden van haar conservatoriumopleiding in Ankara sloot ze een contract met Sony Music. In 2003 verscheen van haar tweede album Si op single en dat was een grote hit. Dit was van grote betekenis voor de ontwikkelingen van Koerdische etnische muziek. De muziek van Rojin heeft een volks karakter maar op haar meest recente cd Deq Dövme geven de hectische gitaren de songs soms een stevige rockondergrond mee. Rojin schrijft veel nummers zelf maar vertaalde ook werk van Loreena McKennit. Op haar platen zingt ze ook Turks, maar merendeels Koerdisch. Maar Rojin is dus geen purist. Net zo makkelijk flirt ze met Indiase muziek op haar laatste cd. Rojin is een eigenzinnig talent dat niet de makkelijkste weg kiest, maar wel succesvol is.
Serkan Çagri Ensemble & Yildiz Ibrahimova
Avontuurlijk zangduo op grenzen van jazz, klassiek, folk en avant-garde
Serkan Çagrı is een jonge, zeer getalenteerde en inmiddels wereldberoemde klarinetspeler. Yıldız Ibrahimova is een Bulgaarse zangeres met Turkse roots. Net als Greetje Bijma is zij vooral een stemkunstenares met een indrukwekkend stembereik van wel vier octaven. In het Balkan Jazz project duiken ze samen in de traditionele muziek van de Balkan tot Anatolië. Ze hebben een repertoire dat uiteenloopt van romantische zigeunernummers tot Oost-Europese folksongs. De authentieke etnische ritmes vermengen ze met hedendaagse jazz, klassieke muziek en avant-garde, met ruimte voor zowel gevoelige passages als levendige improvisaties. Bovendien laat Çagrı ook zijn vaardigheid horen op de chalumeau, een barokke voorloper van de klarinet. In Duitsland en in België werd dit duo onthaald op lovende kritieken en staande ovaties.
Lees hier een interview met Serkan Çagrı
Ahirkapi Orkestra
Grootste zigeunerorkest van Turkije mixt Arabesque en gypsyswing
Tussen de Zwarte Zee, de Egeïsche Zee en de Zee van Marmara ligt Thracië. Dit in historisch en cultureel opzicht zeer rijke gebied was vroeger verbonden aan de Balkan. Het is dan ook niet verwonderlijk dat uit Ahirkapi, vanouds de zigeunerwijk van het Thracische gedeelte van Istanbul, een groots zigeunerorkest van Turkije vandaan komt. Het Ahirkapi Roman Orkestrasi heeft al op talloze festivals gestaan en speelde samen met grootheden uit de Balkanmuziek als Goran Bregovic. De titelloze debuutcd heeft een prachtgeluid dat het midden houdt tussen Arabesque en gypsyswing. De stemming varieert van zeer melancholiek tot heerlijk swingend. Aansluitend op het concert is een Gypsy Dance Party in de Marmeren Hal van het Tropentheater. Ook in De Doelen kunnen na de pauze van wie dat wil de voeten van de vloer.
Pera Fasil Ensemble met Nurettin Çelik & Coşkun Sabah
Muziek uit Ottomaanse paleizen en liederen over Istanbuls nachtleven
De fasil is een licht klassieke, maar tegelijk wereldse muziekstijl die weer erg populair is in de trendy uitgaansbuurten van Istanbul. De muziek heeft zijn oorsprong in het Ottomaanse Rijk. Destijds klonk de fasilmuziek in paleizen en huizen van welgestelde Turken. Een typisch fasilconcert lijkt qua opbouw op een westerse suite, met ritmes die steeds intenser worden. Nurettin Çelik is een van de meest bewonderde vertolkers van de fasil. Het optreden van het Pera Fasil Ensemble start met een schaduwspel met Karagöz en Hacivat. Zij geven hiermee een bijzondere introductie op dit concert, zoals bij het klassieke vermaak in het oude Istanbul gebruikelijk was.
Na de pauze treedt Coşkun Sabah op, algemeen beschouwd als een van de beste ud-spelers van Turkije en ook bijzonder geliefd als zanger. Hij zal in zijn liederen vooral het Istanbulse nachtleven bezingen. Sabah maakte in de jaren tachtig zijn cd-debuut en verkocht daarmee 2,6 miljoen exemplaren, een record dat onaantastbaar lijkt.
Kibariye & Rosenberg Trio
Verrassende cross-over van de hoogste orde
Zangeres Kibariye is een absolute superster in Turkije.
Al vrij snel na haar eerste optredens in Istanbul in 1980 krijgt ze een hit met Kimbilir en sindsdien maakte ze ruim twintig (!) cd’s. Kibariye heeft een Roma afkomst, kan veel stijlen aan en beweegt zich vooral tussen Anatolische volksmuziek, Roma repertoire en arabesk. Iedereen in Turkije kent haar liedjes en ook op Turk Hyve wordt ze veel geroemd.
Buiten de Turkse gemeenschap is haar naam onbekend. Dat gaat nu veranderen nu ze in Turkye Now met de rasmuzikanten van het Rosenberg Trio het podium op gaat. Niet alleen delen Kibariye en de Rosenbergs hun afkomst, ook is er aan beide zijden een enorme muzikale veelzijdigheid.
De zigeunerjazz van meestergitarist Stochelo Rosenberg en zijn neven op ritmegitaar en contrabas, leveren een spannende setting op voor het soepele stemgeluid van Kibariye.
Het openingsconcert van Turkey Now! is een verrassende cross-over van de hoogste orde.
Lees hier over de persconferentie van Kibariye eind november 2009 in Istanbul
Istanbul Sacrée
Spirituele caleidoscoop van Istanbul
De altijd fascinerende toegangspoort van de Oriënt is een boeiende melting pot van volken en culturen. Het Turkey Now! festival 2010 presenteert in Istanbul Sacrée enkele kleuren uit deze caleidoscoop. Je ziet en hoort de spirituele en religieuze muziek van de Griekse, Armeense, Joodse en Islamitische gemeenschappen. De muziek die in kerken, synagogen en moskeeën ook vandaag nog veel gespeeld wordt, heeft een eeuwenoude traditie. Hoewel deze muziek veel verschillen kent, zijn er ook onverwacht veel gemeenschappelijke elementen. Het is wonderlijk om in muziek uit de Synagoge de Islamitische hymnen te herkennen en verrassend om in Islamitische muziek het Gregoriaans terug te vinden. Het onderstreept de veelkleurige, maar dus ook hecht verbonden samenleving van het Ottomaanse Istanbul. Een topensemble uit Istanbul met achttien musici en zangers afkomstig brengt de veelkleurige muziek van Istanbul Sacrée op het podium in Turkey Now! 2010. De artisitieke leiding is in handen van de welbekende gebroeders Fahrettin en Feruh Yarkin die al eerder in naammakende Kulsan-programma’s schitterden, en de instrumentale begeleiding wordt verzorgd door hun Yarkin Ritm Ensemble.